Ενδιαφέρον ενημερωτικό άρθρο για την παρούσα κατάσταση με την πανδημία από τον ιατρό Παθολόγο - Λοιμωξιολόγο κ. Ιωσήφ Γαληνό

 

Πολύ ενδιαφέρον ενημερωτικό άρθρο για την παρούσα κατάσταση με την πανδημία του Covid-19 από τον εξαίρετο ιατρό Παθολόγο - Λοιμωξιολόγο κ. Ιωσήφ Γαληνό (Επιμελητής Παθολογικής Κλινικής 401-ΓΣΝΑ)

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην σελίδα facebook του ιατρού κ. Ιωσήφ και το αναδημοσιεύουμε εδώ ύστερα από σχετική άδεια του ιδίου προς ενημέρωση των αναγνωστών του ιστολογίου μας:

Συμπληρώθηκε ένας χρόνος και πλέον που ζούμε με τον κορωνοΐο και από την εμπειρία που έχω αποκτήσει, ως υπεύθυνος του Τμήματος Διαχείρισης κ Νοσηλείας των περιστατικών covid του 401 ΓΣΝΑ, θα ήθελα να μοιραστώ κάποιες απλές σκέψεις. 

 

[1] Η πανδημία είναι ακόμη εδώ, η βαρύτητα της εξέλιξης των θετικών κρουσμάτων δεν έχει ουδεμία σχέση με απλή γρίππη ή κρυολόγημα.

Μπορεί η συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων να εξελίσσεται από ήπια ως εντελώς ασυμπωματική κατάσταση, αλλά ένα μικρό ποσοστό, αλλά σημαντικό αριθμητικά, παρουσιάζει πολύ σοβαρή επίπτωση στο αναπνευστικό, που εκδηλώνεται σε σοβαρή αναπνευστική ανεπάρκεια, που μπορεί να καταλήξει σε διασωλήνωση .

Πέρα από την προσβολή του Πνεύμονα, υπάρχει σημαντική επίπτωση κ σε άλλα όργανα, όπως καρδιά, αγγεία ( φλεβικη θρομβωση), νεφρούς, ενδοκρινείς αδένες, αιμοποιητικό σύστημα, κτλ.

Λαμβάνει χαρακτηριστικά συνδρόμου δηλαδή. 

 

[2]  Ουσιαστική αντιϊκή αγωγή αυτή την στιγμή δεν υπάρχει.

Η θεραπείες που εφαρμόζονται προσπαθούν να διορθώσουν την προσβολή του ιού στα διάφορα συστήματα.

 

[3] Μετά το πέρας της οξείας φάσης ακόμη και σε εκείνους που δεν εμφάνισαν σοβαρή πνευμονία, έχει παρατηρηθεί και καταγραφεί στην διεθνή βιβλιογραφία το long covid ή post covid σύνδρομο, που χαρακτηρίζεται από κόπωση, δύσπνοια, ταχυκαρδίες διαταραχή του ύπνου, μυϊκά άλγη κτλ.

 

[4] Τα μέτρα προστασίας, υγιεινή των χεριών, εφαρμογή μάσκας που να καλύπτει σωστά το πρόσωπο, με συχνή εναλλαγή αυτής, αποφυγή συναθροίσεων, καλώς αερισμός των κλειστών χώρων, ισχύουν κ πρέπει να τα εφαρμόζουμε σχολαστικά. 

 

[5]  Τέλος άφησα, το μείζον θέμα των ημερών το θέμα των εμβολίων.

Τα εμβόλια αποτελεσαν την μια από τις τρεις ανακαλύψεις της Ιατρικής Επιστήμης που άλλαξαν τον ρού της ανθρωπότητας, οι άλλες δύο είναι το καθαρό νερό και τα αντιβιοτικά.

Το πρώτο λοιπόν εμβόλιο που αναφέρεται στην Ιστορία της Ιατρικής είναι το εμβόλιο εναντίον της Ευλογιάς. Το 1796 ο Βρετανός παθολόγος Edward Jenner παρατήρησε ότι οι γυναίκες που άρμεγαν τις αγελάδες παρουσίαζαν φυσαλίδες στα χέρια τους (cowpox) και δεν νοσούσαν από Ευλογιά, έτσι άρχισε να μελετά τη δυνατότητα παρασκευής εμβολίου.

Η υποδοχή και τότε του πρωτόλειου εμβολίου ήταν προβληματική, πίσω από αυτό έβλεπαν σημεία και τέρατα ,παρά ταύτα η Ιατρική προχώρησε και η Ευλογιά μια θανατηφόρα ασθένεια είναι παρελθόν.

Στην παρούσα φάση η επιστήμη έτρεξε με ιλιγγιώδη ταχύτητα κ κατάφερε σε σύντομο χρονικό διάστημα να παράξει πλήθος διαφορετικής τεχνικής εμβόλια, τα οποία όλα είναι ικανά σε μικρότερο ή σε μεγαλύτερο ποσοστό να παράσχουν προστασία και να αποφεύγεται η σημαντική νόσηση, δηλαδή η νοσηλεία στο Νοσοκομείο.

Όταν με το καλό εμβολιαστεί το 70% κ πλέον του πληθυσμού η ασθένεια αυτή θα εκφυλιστεί σε μία απλή όντως γρίππη.

Βέβαια το εμβόλιο θα το επαναλαμβάνουμε σε τακτικά χρονικά διαστήματα κ έτσι οι κοινωνίες θα είναι προστατευμένες. 

 

Παρακολουθώ με τη ταχύτητα αναπαράγουν μερικοί κάποιες αναφερόμενες παρενέργειες των εμβολίων, αλλά αυτή την στιγμή στα 17 εκατομμύρια εμβολιασμών με το mRNA εμβόλιο έχουν αναφερθεί 17 περιστατικά επιβεβαιωμένης αναφυλακτικής αντίδρασης, που χρειάστηκε νοσηλεία σε Νοσοκομείο, ποσοστό ασήμαντο, κ όμως χαιρέκακα μεγενθύνονται κάποιες ήπιες παρενέργειες μόνο κ μόνο για να ενσπείρουν αμφιβολίες.

Η εμπειρία όμως λέει ότι μόνο με τον καθολικό εμβολιασμό θα λήξει ο εφιάλτης που παγκοσμίως περνάμε.

Όπως έχει εξαφανιστεί η πολιομυελίτιδα κ άλλες λοιμωδεις νόσοι.

Εμπιστευτείτε την Επιστήμη όλα τα εμβόλια που έχουν εγκριθεί κ κυκλοφορήσει μέχρι τώρα είναι ασφαλή κ αποτελεσματικά σε σημαντικό βαθμό. 

 

Στο τέλος θα αναφέρω μια σημαντική συμβουλή, όποιος βρεθεί θετικός στον ιό κ εμφανίσει πυρετό, μετά το πέρας δύο ημερών με θερμοκρασία πάνω από 38 και λήψη πάνω από 4 αντιπυρετικων την ημέρα, να αναζητήσει έγκυρη ιατρική γνώμη ή καλύτερα απευθυνθεί σε Νοσοκομείο.

Η εμμονή του πυρετού σημαίνει πνευμονία και η καλή εξέλιξη έχει να κάνει με την έναρξη έγκαιρης αγωγής.

Οπότε μην επαναπαύστε σε συμβουλές ,που λένε καθίστε σπίτι κ πάρτε αντιπυρετικά κ αν αισθανθείς δύσπνοια πήγαινε στο Νοσοκομείο, τότε συνήθως η πνευμονία έχει προχωρήσει κ η χορηγουμενη αγωγή ίσως να είναι αναποτελεσματική.

Ούτε αγωγές με βιταμίνες, ψευδάργυρο κτλ έχουν αποδείξει αποτελεσματική αντιμετώπιση.

 

Μην χάνουμε, το θάρρος μας, εμβολιαζομαστε, και τηρούμε τα Μέτρα Προστασίας, τότε προς το τελος του 2021 θα αισιοδοξούμε ότι θα αφήσουμε πίσω μας τον εφιάλτη.

Να έχετε Υγεία να προσέχουμε για να μην γίνουμε η αιτία ταλαιπωρίας κάποιου άλλου συνανθρώπου μας.

Το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής και η καθόλου τυχαία κατάργηση των Λατινικών

Στις 22 Νοεμβρίου 2015 εκδόθηκε το Φ.Ε.Κ. σύμφωνα με το οποίο διορίστηκε ως πρόεδρος του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής ο καθηγητής Κοινωνικής Θεωρίας και Κοινωνιολογίας της Σκέψης κ. Γεράσιμος Κουζέλης.

 Διαβάζουμε επίσης στην ιστοσελίδα του ινστιτούτου ότι ο αντιπρόεδρος του κ. Παύλος Χαραμής έχει επίσης ειδικευτεί στην Κοινωνιολογία!
"Αποφοίτησε από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, στο αντικείμενο «Κοινωνικός αποκλεισμός και μειονότητες» (κατεύθυνση Κοινωνιολογίας) καθώς και στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο, στο αντικείμενο  «Ανοικτή και εξ αποστάσεως εκπαίδευση» » (Σχολής Ανθρωπιστικών Σπουδών)"


Τρία χρόνια μετά (και φυσικά με τον ίδιο κ. Κουζέλη να παραμένει ως πρόεδρος), ανακοινώνεται αιφνιδίως από τον υπουργό παιδείας κ. Γιαβρόγλου ότι τα Λατινικά καταργούνται ως μάθημα πανελλαδικών για εισαγωγή στα πανεπιστήμια και... αντικαθίστανται από κοινωνιολογία (!!). 
Και μάλιστα άμεσα από το 2019-20. 
Δε γνωρίζουμε αν προηγήθηκε διάλογος με την εκπαιδευτική κοινότητα (σίγουρα κανένας διάλογος δεν υπήρχε με τους φιλολόγους αν κρίνουμε από τις ανακοινώσεις τους) ή με τα άλλα κόμματα της βουλής για ένα σοβαρό ζήτημα όπως είναι οι εξετάσεις πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. 
Από ότι φαίνεται δεν υπήρξε καμία σοβαρή προετοιμασία και η επιλογή συγκεκριμένα της "κοινωνιολογίας" (γιατί όχι κάποιο άλλο μάθημα και συγκεκριμένα η κοινωνιολογία;;) σε συνδυασμό με τη γνωμοδοτική ισχύ που έχει το ινστιτούτο μάλλον δείχνει ότι υπάρχει κάποια σχέση μεταξύ ινστιτούτου (και του καθηγητή κοινωνιολογίας προέδρου του) και της απόφασης του υπουργού παιδείας.

Να αναφέρουμε εδώ κλείνοντας κάποια στοιχεία που βρήκαμε στην ιστοσελίδα του ινστιτούτου εκαπιδευτικής πολιτικής:
 
Το Ι.Ε.Π. είναι επιτελικός επιστημονικός φορέας που υποστηρίζει το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων και τους εποπτευόμενους φορείς του στα θέματα που αφορούν την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, τη μεταλυκειακή εκπαίδευση, τη μετάβαση από τη δευτεροβάθμια στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών και την αντιμετώπιση της μαθητικής διαρροής και της πρόωρης εγκατάλειψης του σχολείου, με στόχο τη διασφάλιση του δικαιώματος όλων των παιδιών στην εκπαίδευση. Για κάθε συναφή πρωτοβουλία ή δράση υπηρεσιών του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων ή εποπτευόμενων φορέων του, απαιτείται συνεργασία με το Ι.Ε.Π.

 Όπως βλέπουμε κάθε "πρωτοβουλία" του υπουργείου παιδείας ΑΠΑΙΤΕΙ τη συνεργασία με το Ινστιτούτο. 

Επίσης διαβάζουμε πιο κάτω στις αρμοδιότητες :

α) Γνωμοδοτεί ύστερα από σχετικό ερώτημα του Υπουργού Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων ή εισηγείται αυτεπαγγέλτως προς τον Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων για θέματα σχετικά με:

αα) τη διαμόρφωση, το διαρκή εκσυγχρονισμό και τη βέλτιστη εφαρμογή της εκπαιδευτικής πολιτικής σε όλους τους τύπους των σχολικών μονάδων, καθώς και τον προγραμματισμό και την αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου των σχολικών μονάδων,

ββ) τα προγράμματα σπουδών της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, τα σχολικά βιβλία, καθώς και τα λοιπά διδακτικά μέσα, έντυπα και ψηφιακά,

Κατά περίεργο τρόπο στο διοικητικό συμβούλιο του ινστιτούτου βλέπουμε ότι σχεδόν όλα τα μέλη έχουν να κάνουν με την πρωτοβάθμια (!) (ακόμα και τα μέλη ΔΕΠ) 

	Βρατσάλης Κώστας του Αντωνίου  (καθηγητής του Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης και Κοσμήτορας της Σχολής Ανθρωπιστικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αιγαίου,)
	Κανελλόπουλος Παναγιώτης του Ανδρέα, Αναπληρωτής Καθηγητής του Παιδαγωγικού Τμήματος Προσχολικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστήμιου Θεσσαλίας (μουσική παιδαγωγική)
	Ρουσσάκης Ιωάνης του Εμμανουήλ, Επίκουρος Καθηγητής του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας
	Μαρία−Τατιάνα Σπανέλλη του Θεοδώρου, εκπαιδευτικός Α/θμιας εκπ/σης, Διευθύντρια του 72ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών
	Γεωργία Φέρμελη του Σωκράτη,  Σύμβουλος Α΄ του ΙΕΠ

Και γραμματεία του ινστιτούτου είναι δύο καθηγήτριες Γαλλικής φιλολογίας (!!) αποσπασμένες όπως αναφέρει.

Δηλαδή για ένα κρίσιμο ζήτημα όπως είναι οι εισαγωγικές εξετάσεις για την τριτοβάθμια εκπαίδευση  δεν υπάρχει  κανείς από την Β'-βάθμια εκπαίδευση (εκτός του αντιπροέδρου με ειδικότητα κοινωνιολογία)  ούτε κάποιος καθηγητής πανεπιστημίου π.χ. Από τη Νομική σχολή ή Τμήμα Φιλολογίας (δυο κλάσικές σχολές της θεωρητικής κατευθυνσης).

Λοιπόν τι λέτε;

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ
--------------------------

Θα υπενθυμίσουμε εδώ μια παλαιότερη συνέντευξη του κυρίου  Κουζέλη που είχε πει τα εξής για την πρωϊνή προσευχή: (στην εφημερίδα "ΕΠΟΧΗ"
Απόσπασμα συνέντευξης του Προέδρου του ΙΕΠ Γεράσιμου Κουζέλη

Γιατί δεν έχουν υπάρξει ριζικές αλλαγές στην εμπλοκή που έχει η Εκκλησία στα σχολεία, από το μάθημα των Θρησκευτικών, μέχρι την πρωινή προσευχή, τον αγιασμό και τις εικόνες μέσα στην αίθουσα;

Καταρχάς επί Φίλη εφαρμόστηκε για πρώτη φορά ένα μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα, που είχε ελεγχθεί, αξιοποιηθεί και διαφοροποιηθεί τα προηγούμενα χρόνια, πριν την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Φάνηκε από αυτή την προσπάθεια ότι ακόμα και αυτό το ελάχιστο βήμα για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, μια διαδικασία εξορθολογισμού του μαθήματος των Θρησκευτικών, δεν είναι εύκολο, καθώς οι δυναμικές ισχύος –τυπικής και άτυπης- στην ελληνική κοινωνία δεν επιτρέπουν ένα μάθημα θρησκειολογίας, παρά το γεγονός ότι η ελληνική κοινωνία έχει γίνει πολυπολιτισμική και πολυθρησκειακή. Θεωρώ όμως ότι, ύστερα και από την εφαρμογή των αλλαγών, είμαστε αυτή τη στιγμή σε ένα δρόμο καλής συνεννόησης για να διαμορφώσουμε συνολικά το εκπαιδευτικό υλικό. Η Εκκλησία είναι ένας πολύ ισχυρός παράγοντας στην ελληνική κοινωνική ζωή και ως τέτοιος έχει θέσει κάποια όρια. Αυτό αφορά αφενός το χρόνο διδασκαλίας του μαθήματος των Θρησκευτικών και, αφετέρου τα θρησκευτικά σύμβολα εντός του σχολείου. Ο τρόπος με τον οποίο οργανώνεται η παιδαγωγικά απαραίτητη πρωινή συγκέντρωση των μαθητών επαφίεται  επί της ουσίας στη σχολική κοινότητα και το σύλλογο διδασκόντων. Σε πάρα πολλές περιπτώσεις, εδώ και πολλά χρόνια και όχι μόνο λόγω συμμετοχής μαθητών άλλων δογμάτων, η αφορμή αναστοχασμού κατά την πρωινή συγκέντρωση έχει άλλο χαρακτήρα, όπως την ανάγνωση ενός ποιήματος. (!!!) (τα θαυμαστικά δικά μας)

Διαβάστε επίσης και μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη του κ. Κουζέλη στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο και τον Περικλή Δημητρουλόπουλο 
 (ολόκληρη η συνέντευξη στον παρακάτω σύνδεσμο)
https://left.gr/news/g-koyzelis-i-ekklisia-den-ehei-armodiotita-sta-programmata-spoydon

Το συνταγματικά κατοχυρωμένο άσυλο της κατοικίας και o κύριος Τόσκας

O κ. Τόσκας, αναπληρωτής υπουργός προστασίας του πολίτη  δήλωσε: (σε συντέντευξη στον δημοσιογράφο Ν. Χατζηνικολάου στον ραδιοφωνικό σταθμό REAL FM, 30 Μαρτίου 2018):

Κύριε Χατζηνικολάου νομίζω ότι όλοι οι άνθρωποι που σκέφτονται κάπως συνετά σ’ αυτή τη χώρα καταδικάζουν φυσικά αυτές τις εγκληματικές πράξεις, αλλά επίσης και τις περιπτώσεις αυτοδικίας, εδώ δεν είμαστε Φαρ Ουέστ, εδώ δεν μπορεί ο κάθε πολίτης να κάνει να κατέχει και να κάνει χρήση του όπλου από μόνος του, απλά γιατί βρέθηκε σε δύσκολη θέση. Εδώ πρέπει να εφαρμόζονται οι κανόνες και οι αρμόδιες αρχές να είναι αυτές οποίες έχουν και το δικαίωμα την νόμιμης βίας. Από εκεί και πέρα στο θέμα της καλύτερης αστυνόμευσης… 

και πιο κάτω συνεχίζει :

Καταλαβαίνουμε όλοι, ότι δεν μπορεί να βαφτίζουμε αυτοάμυνα την αυτοδικία. Τα όρια ξέρω ότι είναι πολύ δύσκολα. Τα όρια όταν μπαίνει κάποιος στο σπίτι σου δεν μπορούν να χαραχθούν με το χάρακα, αλλά υπάρχουν νόμοι και θα πρέπει τους νόμους να τους σεβόμαστε. Δεν μπορούμε να φτάσουμε στο άλλο άκρο. 

Φυσικά και πρέπει να εφαρμόζονται οι νόμοι κύριε υπουργέ αλλά μπορείτε να μας πείτε ποιο είναι το άλλο άκρο;; Χρειάζεται άμεσα να αλλάξει ο  ποινικος κώδικας. Υπάρχει συγκεκριμένη διαδικασία για να αποκτήσει κάποιος όπλο και φυσικά πρέπει να υπάρχουν αυστηρά κριτήρια. Δε μπορεί όμως όταν μπαίνουν ληστές και δολοφόνοι μέσα στο σπίτι σου να σου απαγορεύει ο νόμος να κάνεις χρήση του όπλου. Είναι απλά τρελό. Δεν μπορεί πλέον να είμαστε όλοι έρμαια του καθενός κακοποιού μέσα στο άσυλο της κατοικίας το οποίο προστατεύεται από το σύνταγμα.

Δεν είναι αυτοδικία κύριε υπουργέ όταν μπαίνουν μέσα στο ΑΣΥΛΟ της οικίας σου ληστές, κακοποιοί, βιαστές και ότι άλλο και εσύ αμύνεσαι. Και ειδικά όταν βλέπουμε τα τελευταία χρόνια δεν έχουμε να κάνουμε απλούς διαρρήκτες που παίρνουν δυο χρυσαφικά και φεύγουν αλλά με σκληρούς κακοποιούς που βασανίζουν ηλικιωμένους (μέχρι θανάτου πολλές φορές) κλπ.

Δείτε τα λίγα (και σωστά κατά την άποψή μας) λόγια από τον γνωστό ποινικολόγο κ. Δημητρακόπουλο πριν λίγες μέρες στο ΣΚΑΙ:

Ο κύριος Τόσκας (προστατευμένος από τους δεκάδες αστυνομικούς που τον φυλάνε μέρα νύχτα) και παχυλότατο μισθό δε μπορεί να μιλάει για φαρ ουέστ όταν κάποιος ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ του αντιδρά σε ληστές - επίδοξους δολοφόνους και βιαστές, όταν όλη η χώρα υποφέρει από συμμορίες αδίστακτων κακοποιών όλων των τύπων και η η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ του έχει βγάλει ήδη 3.000 άτομα (συμπεριλαμβανομένων σκληρότατων κακοποιών)  από τις φυλακές... για να τις αποσυμφορήσει! (δείτε και σε προηγούμενη ανάρτησή μας για το "νόμο παρασκευόπουλου")

Η κατοικία είναι ΑΣΥΛΟ που προστατεύεται από το σύνταγμα της χώρας μας αλλά και από τα συντάγματα όλων των χωρών. Στην Ελλάδα, σε συνταγματικό επίπεδο, το άσυλο της κατοικίας κατοχυρώνεται στο άρθρο 9 παράγραφος 1 εδάφιο α ́ του ελληνικού Συντάγματος του 1975.

Διαβάζουμε στην πολύ ενδιαφέρουσα εργασία της κ. Μπαρμπαγαλου Αγγελικής για την συνταγματική προστασία της κατοικίας (click εδώ για ολόκληρη την εργασία) 

Άσυλο της κατοικίας είναι ο συνταγματικά προστατευόμενος ιδιωτικός φυσικός χώρος του ανθρώπου στον οποίο απαγορεύεται οποιαδήποτε επέμβαση χωρίς τη θέληση του δικαιούχου. 

(βλπ. Θ.Ν. Φλογαϊτης, Εγχειρίδιο Συνταγματικό ∆ικαίου, 1985,(«Τμήμα Β ́.Π ερί των ορίων της εξουσίας, ήτοι περί ατομικών ελευθεριών» σελ.463). 

Επιπλέον όπως παρατηρεί ο καθηγητής Φλογαϊτης το άσυλο ή η ελευθερία της κατοικίας προκύπτει πό την ελευθερία του «κτασθαι» σε συνδυασμό με την προσωπική ελευθερία καθώς και την ελευθερία του διανοείσθαι. Ο άνθρωπος είναι συνταγματικά κατοχυρωμένος να διαθέτει τον εαυτό του κατά βούληση, να αποκαλύπτει τις σκέψεις του σε όποιον αυτός θέλει και τέλος να διαθέτει ελεύθερα την κατοικία του, στην οποία αυτός είναι κύριος και συνεπώς να αποτρέπει την είσοδο αυτής σε όσους δεν του είναι αρεστοί.
Αντικειμενικό λοιπόν στοιχείο του αμυντικού δικαιώματος στο άσυλο της κατοικίας είναι ο χρησιμοποιούμενος από το άτομο μη προσιτός στο κοινό χώρος.

Να αναφέρουμε εδώ καθαρά ενημερωτικά για την περίπτωση της Αγγλίας. Εκεί ένα από τα ανώτατα ποινικά δικαστήρια  (το High Court of Justice) πρόσφατα (2016) αποφάσισε ότι "Householders have the right to take tough action against burglars raiding their homes. Disproportionate force  against intruders in homes is now acceptable – as long as they reasonably believe such a high level of force is necessary"
Δηλαδή με απλά λόγια όταν μπει κάποιος σπίτι σου μπορείς να χρησιμοποιήσεις ακόμα και "μη ισοδύναμη βία" για να προστατευτείς.
Ανάλογες αποφάσεις και νόμοι υπάρχουν και σε άλλες χώρες όπως για παράδειγμα στην Ιταλία.  

Ο νόμος Παρασκευόπουλου με δυο λόγια και οι φυλακες

Πολύς "ντόρος" γίνεται εδώ και 3 χρόνια για τον περιβόητο πλέον "νόμο Παρασκευόπουλου" του 2015. Ας δούμε ποια είναι εκείνη η παράγραφος που δημουργεί τα περισσότερα προβλήματα:
Το άρθρο 105 του ποινικού κώδικα αναφέρεται σε κατάδικους που δικαιούνται να απολυθούν.
Συγκεκριμένα η παράγραφος 1 του άρθρου 105 λέει:

Όσοι καταδικάστηκαν σε ποινή στερητική της ελευθερίας μπορούν να απολυθούν υπό τον όρο της ανάκλησης σύμφωνα με τις πιο κάτω διατάξεις και εφόσον έχουν εκτίσει:
α) προκειμένου για φυλάκιση, τα δύο πέμπτα της ποινής τους,
β) προκειμένου για πρόσκαιρη κάθειρξη, τα τρία πέμπτα της ποινής τους,
γ) προκειμένου για ισόβια κάθειρξη, τουλάχιστον δεκαεννέα (19) έτη.

Η παράγραφος 2 άλλαξε με το λεγόμενο "νόμο Παρασκευόπουλου" που είναι ο   νόμος υπ' αριθ. 4322  με τίτλο “Μεταρρυθμίσεις ποινικώνδιατάξεων, κατάργηση των καταστημάτων κράτησης Γ ́ τύπου και άλλες διατάξεις”  με ημερομηνία 27 Απριλίου 2015

 

Από ότι βλέπουμε  αν κάποιος καταδικαστεί ας πούμε σε 5 χρόνια φυλάκισης, στα 2/5=2 χρόνια έχει βγει έξω. Αν αντίστοιχα καταδικαστεί σε 10 χρόνια φυλάκισης στα 4 χρονάκια έχει βγει έξω. Η προηγούμενη κατάσταση ήταν να βγαίνει στα 3/5 της ποινής. 

Δεν βλέπουμε να δίνεται κάποια εξήγηση ή κάποια αυστηρά κριτήρια για την εφαρμογή του νόμου. Δηλαδή με απλά λόγια ο αριθμός των ετών φυλάκισης που επιβάλλεται σε κάποιον ισχύει μόνο τυπικά και ποτέ δεν μένει κάποιος μέσα στην φυλακή για τόσα χρόνια όσα αποφάσισε το δικαστήριο.

Δεν βλέπουμε να γίνεται διάκριση ως προς το είδος των εγκλημάτων. Ότι και αν έχεις κάνει, αρκεί να μείνεις μέσα τα 2/5 της ποινής και μετά βγαίνεις. Αυτό κατά την άποψή μας είναι το πιο σημαντικό. Δηλαδή δε μπορεί να είναι στην ίδια κατηγορία ένας που έχει φάει 10 χρόνια για βιασμό και ληστείες , σωματικές βλάβες, με έναν που έχει τιμωρηθεί για οικονομικό αδίκημα.

Ο κύριος λόγος πίσω από τις αλλαγές στον ποινικό κώδικα ήταν σύμφωνα με τον κ. Παρασκευόπουλο και άλλους της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, η αποσυμφόρηση των φυλακών. 

Διαβάζουμε σε άρθρο της Αντωνίας Ξυνού (6/04/2017) στο φιλοκυβερνητικό site news247 τα εξής:

Σημαντική ανάσα στη χωρητικότητα των φυλακών έδωσε ο νόμος 4322/2015, γνωστός και ως νόμος Παρασκευόπουλου, με τον οποίο περισσότεροι από 2.000 κρατούμενοι αφέθηκαν ελεύθεροι με όρους. Οι αντιδράσεις για αποφυλακίσεις κατάδικων υπήρξαν ιδιαίτερα έντονες το τελευταίο διάστημα, αφού υπήρξαν δεκάδες περιπτώσεις, που κατέληξαν να διαπράττουν εκ νέου αξιόποινες πράξεις. Ωστόσο, κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει πως το νομοθέτημα απέδωσε... οικονομικά, καθώς από το 2015 μέχρι σήμερα οι "καμπάνες" από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έχουν σχεδόν εξαλειφθεί.

Και πιο κάτω "Σήμερα, η έκρυθμη κατάσταση στα 35 καταστήματα κράτησης ανά τη χώρα, στα οποία οι θέσεις -τουλάχιστον στους αριθμούς - δεν μπορούν να υπερβαίνουν τις 9.886, φαίνεται ότι έχει πλέον εξομαλυνθεί. Αυτό προκύπτει από τα στοιχεία του υπουργείου Δικαιοσύνης, τα οποία παρουσιάζουν πως ο πληθυσμός των φυλακών συνολικά έχει μειωθεί, φτάνοντας σε παρόμοια επίπεδα με το 2006. Συγκεκριμένα, οι "κάτοικοι" των σωφρονιστικών καταστημάτων πανελλαδικά στις αρχές Ιανουαρίου του 2017 ήταν 9.560, ενώ την ίδια περίοδο το 2016 αριθμούσαν τους 9.964 και ένα χρόνο πριν, το 2015, τα 8.722 άτομα."

Δηλαδή επειδή οι φυλακές έχουν γεμίσει (και προφανώς οι συνθήκες δεν είναι καλές για τους κρατούμενους) βγάζουμε κόσμο και κοσμάκη έξω, συγκεκριμένα όπως λέει στο ρεπορτάζ 2000 άτομα (μέχρι τον Απρίλιο του 2017). 

Το ότι αυξάνονται οι καταδικασμένοι για αδικήματα που χρήζουν φυλάκισης σημαίνει απλά ότι έχει αυξηθεί η εγκληματικότητα (κάτι που το βιώνουν όλοι σήμερα). Δυστυχώς όσο και αν δεν είναι ωραίο χρειάζεται κατασκευή νέων φυλακών. Τόσο για να είναι καλύτερες οι συνθήκες όσων κρατούνται και εκτίουν την ποινή τους , όσο και για να προστατευτεί ο υπόλοιπος κόσμος ο οποίος δε χρωστάει σε τίποτα να πληρώνει την ανύπαρκτη αντιεγκληματική πολιτική του κράτους. 

Με τέτοιους νόμους της "πλάκας" όπου βγάζουμε ακόμα και σκληρούς κακοποιούς τη στιγμή που "εμείς"(οι συγκεκριμένοι πολιτικοί)  προστατευόμαστε από την υπουργική μας/βουλευτική μας/πολιτικής μας  θέση  δεν λύνεται κανένα πρόβλημα αλλά ίσα ίσα υπάρχει ξεκάθαρη ευθύνη για κάθε άσχημη πράξη (από ληστεία μέχρι φόνο) που θα γίνει με χρήση αυτών των νόμων.

Να τελειώσουμε αυτή τη σύντομη αναφορά με κάποια ενδιαφέροντα στοιχεία. Στον παρακάτω χάρτη (World Prison Brief (WPF). International Centre for Prison Studies, δημοσιευμένο στην Αγγλική wikipedia) βλέπουμε τα ποσοστά εγκλεισμού σε φυλακές (incarceration rate) ανά χώρα. Η Ελλάδα βρίσκεται πολύ χαμηλά στη λίστα με ποσοστό 91/100.000 άτομα (155η στην παγκόσμια κατάταξη και 37η στην Ευρώπη, πάρα πολύ χαμηλα). Έτσι για να συγκρίνουμε στην Ευρώπη η Ρωσία είναι πρώτη και η Τουρκία τρίτη. Άρα η δικαιολογία ότι έχουμε ένα πολύ υψηλό ποσοστό φυλακισμένων δεν ισχύει. Απλά η Ελλάδα άλλαξε και πλέον έχει πολύ μεγαλύτερη εγκληματικότητα από ότι πριν 30-40 χρόνια.

Για περισσότερα μπορείτε να επισκεφτείτε και το site http://www.prisonstudies.org/ 

το οποίο έχει στοιχεία από το World Prison Brief .The World Prison Brief is an online database providing free access to information on prison systems around the world. It is a unique resource, which supports evidence-based development of prison policy and practice globally.

Ένα άλλο πολύ αποκαλυπτικό στοιχείο που έχει η συγκεκριμένη βάση δεδομένων είναι το ποσοστό των αλλοδαπών ως ποσοστό του συνολικού αριθμού κρατουμένων στις φυλακές κάθε χώρας.

Τα στοιχεία μιλάνε από μόνα τους, δείτε το screenshot που παραθέτουμε από τα στοιχεία για τις φυλακές στις χώρες της Ευρώπης. Μετά τις χώρες-πόλεις και την Ελβετία η πρώτη χώρα είναι η Ελλάδα! Με 54% ποσοστό αλλοδαπών κρατουμένων! (καθαρά για σύγκριση στην Τουρκία το ποσοστό είναι 2.1%, στην Αλβανία 1.7%, στη Σερβία 3%!)  Υπάρχει λοιπόν σοβαρό πρόβλημα τόσο εγκληματικότητας όσο και στις φυλακές, και είναι αστείο να προσπαθεί το υπουργείο να το υποβαθμίσει. 

Αν θέλετε μπορείτε να δείτε όλα τα στοιχεία αναλυτικά ΕΔΩ

 

Πρωτοφανής επίθεση στο Συμβούλιο της Επικρατείας για τα θρησκευτικά

Εικόνα από το βιβλίο της 3ης Δημοτικού

 

Πρωτοφανής επίθεση δέχεται από κυβερνητικά στελέχη αλλά και από σύσσωμο τον φιλοκυβερνητικό τύπο και ΜΜΕ, η απόφαση της ολομέλειας του συμβουλίου επικρατείας (ΣτΕ) για τα βιβλία και τη διδασκαλία του μαθήματος των θρησκευτικών στο δημοτικό.

Μάλιστα κάποιες εφημερίδες όπως η Εφημερίδα των Συντακτών φτάνει στο σημείο να δημοσιεύει κείμενο της μειοψηφίας των δικαστών (5 τον αριθμό) που διαφώνησαν με την απόφαση. Οι σύμβουλοι που μειοψήφησαν είναι ο αντιπρόεδρος και οι Ι. Μαντζουράνης, Θ. Αραβάνης, Μ. Πικραμμένος και Αναστασία-Μαρία Παπαδημητρίου. (Στη διπλανή εικόνα βλέπουμε αναπαράσταση του προφήτη Μωυσή και της καιομένης βάτου, σελ. 42 του βιβλίου, Ινστιτούτο Τεχνολογίας Υπολογιστών και εκδόσεων Διόφαντος, 2017)

Επίσης με αρνητικά σχόλια εκφράστηκαν και άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης όπως το ΚΚΕ , το ποτάμι (μίλησε για άλμα προς τα πίσω) και το κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών του κ. Παπανδρέου το οποίο σε ανακοίνωσή του λέει ότι εκπλήσσεται "αρνητικά". Η κ. Γεννηματά δεν έχει τοποθετηθεί ακόμα (τουλάχιστον από όσο γνωρίζουμε).
Η απόφαση ελήφθη (όπως συμβαίνει σχεδόν σε όλες τις αποφάσεις των δικαστηρίων) κατά πλειοψηφία (20 έναντι 5).

Η απόφαση που είναι η εξής :

"Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) έκρινε σήμερα ότι η από 7.9.2016 απόφαση του τέως υπουργού Παιδείας Νίκου Φίλη με την οποία επήλθε ριζική αλλαγή στο χαρακτήρα και τον τρόπο διδασκαλίας του μαθήματος των θρησκευτικών στις τάξεις Γ΄ έως ΣΤ′ δημοτικού και του γυμνάσιου είναι πολλαπλά αντισυνταγματική και αντίθετη στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ)"

δεν έχει ανέβει στο διαδίκτυο ακόμα (σύμφωνα με ρεπορτάζ της κ. Μάνδρου στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ η απόφαση ακόμα δεν έχει καν καθαρογραφεί) αλλά έχουν αναφερθεί πολλά μέσα στο σκεπτικό της. Σε ότι αφορά το σκεπτικό της μειοψηφίας σύμφωνα με την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ "αναφέρει ότι το Σύνταγμα και οι διεθνείς συμβάσεις ουδόλως υποχρεώνουν τον νομοθέτη να προσδώσει στο μάθημα των Θρησκευτικών ομολογιακό ή κατηχητικό χαρακτήρα, γιατί αυτό θα ισοδυναμούσε όχι με “ανάπτυξη” θρησκευτικής συνείδησης, αλλά με “επιβολή” θρησκευτικής συνείδησης."

Ας δούμε κάποια στοιχεία για το ΣτΕ:

Το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) είναι το Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο και λειτουργεί από το 1929. Αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο του ελληνικού συστήματος δικαστικού ελέγχου της διοικητικής δράσης. Είναι το Ανώτατο Δικαστήριο ελέγχου της νομιμότητας των διοικητικών πράξεων και έχει καταξιωθεί ως ο ισχυρός προστάτης τόσο του πολίτη όσο και του Δημοσίου.

Άρα είναι το ανώτατο δικαστήριο που μπορεί να προσφύγει ο πολίτης για να προστατευτεί από τις όποιες αυθαιρεσίες των εκάστοτε κυβερνώντων.

Το Συμβούλιο της Επικρατείας αποτελείται από δικαστές τριών βαθμίδων:
α) εισηγητές, οι οποίοι προετοιμάζουν τις εισηγήσεις επί των υποθέσεων,
β) παρέδρους, οι οποίοι έχουν συμβουλευτική ψήφο, και
γ) συμβούλους, οι οποίοι είναι και οι μόνοι που έχουν την αποφασιστική ψήφο.

Το ΣτΕ διαιρείται σε τμήματα, στα οποία κατανέμονται οι υποθέσεις ανάλογα με το αντικείμενό τους. Το τμήμα αποτελείται από έναν αντιπρόεδρο του ΣτΕ ως πρόεδρο του τμήματος, δύο Συμβούλους και δύο Παρέδρους. Σημαντικές υποθέσεις παραπέμπονται σε διευρυμένη επταμελή σύνθεση του τμήματος. Το τμήμα μπορεί να παραπέμψει μια υπόθεση στην Ολομέλεια λόγω σπουδαιότητας. 
Υποχρεούται να την παραπέμψει, όταν καταλήγει να κηρύξει νόμο αντισυνταγματικό.

Άρα εδώ έχουμε μια απόφαση που ελήφθη στην πιο πλήρη σύνθεση του δικαστηρίου (ολομέλεια). Δεν υπάρχει ανώτερος βαθμός δικαιοσύνης στην Ελλάδα για τέτοια θέματα. Ενώ λοιπόν έχουμε μια ξεκάθαρη απόφαση και καθαρή πλειοψηφία έχουμε τον κ. Φίλη και πολλά στελέχη της κυβέρνησης (π.χ. υπουργός κ. Γιαβρόγλου σε συνέντευξη στην Ελληνική ραδιοφωνία)  να μιλάνε για σκοταδισμό και αναχρονισμό και μεσαίωνα. Δηλαδή οι 20 δικαστές (!!) είναι όλοι σκοταδιστές!!

Καλώς η κακώς (για κάποιους) το σύνταγμα της χώρας είναι αυτό που είναι και το ΣτΕ είναι εγγυητής του σεβασμού του από τις νομοθετικές πρωτοβουλίες της εκάστοτε κυβέρνησης. Στο ανώτατο διοικητικό δικαστήριο της χώρας μελέτησαν προσεκτικά την υπόθεση και έβγαλαν κάποια απόφαση. Κανείς από εμάς δεν έχει μελετήσει (προφανώς) καλύτερα το θέμα (και ειδικά από νομική σκοπιά) από ότι οι δικαστές του ΣτΕ. Η κυβέρνηση πρέπει να σεβαστεί τις αποφάσεις των δικαστηρίων ακόμα και αν δεν της αρέσουν. Αν δεν της αρέσει το σύνταγμα τότε μπορεί να επιχειρήσει να το αλλάξει ακολουθώντας τις νόμιμες διαδικασίες. 

Μετατροπή ΑΤΕΙ ΑΘήνας και Πειραιά σε Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής

Χθες ο πρωθυπουργός έδωσε ομιλία σε αμφιθέατρο του ΑΤΕΙ Αθήνας στο Αιγάλεω. Ο κύριος λόγος της ομιλίας ήταν η ανακοίνωση της αναβάθμισης  και  ο μετασχηματισμός των δύο ιστορικών ΤΕΙ σε Πανεπιστήμιο με τον τίτλο "Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής". 

H ομιλία με πολλές "κλασικές" φράσεις "κλισέ" περί "υποβαθμισμένης δυτικής Αττικής" και "αναβάθμισης" που θα έρθει αν γίνει άλλο ένα πανεπιστήμιο. Ποιος πραγματικά πιστεύει ότι δεν υπάρχει μικροπολιτική σκοπιμότητα πίσω από όλες αυτές τις εξαγγελίες ;

Είπε ο κύριος Πρωθυπουργός :  Σε αυτούς που θεωρούν ότι η γνώση, η έρευνα, η ακαδημαϊκή εξέλιξη, οφείλουν να υπόκεινται σε ταξικούς διαχωρισμούς. Σε αυτούς που θεωρούν ότι η εκπαίδευση συγκροτεί ένα μικρόκοσμο της αγοράς, στον οποίο κάποια ιδρύματα πρέπει να αποτελούν την ελίτ, για τους λίγους, τους ικανούς, τους άξιους και κάποια άλλα, να είναι σε δεύτερο πλάνο, σε μια άλλη ταχύτητα"

Πιο "κλισέ¨ από αυτό υπάρχει; 

O συνολικός αριθμός φοιτητών στα δύο ιδρύματα είναι περίπου 30 χιλιάδες. Σίγουρα ένας ικανός αριθμός ψήφων αν βάλουμε μέσα και μέλη των οικογενειών τους.  Και από ότι έχει πει σύντομα θα ακολουθήσουν και άλλοι "μετασχηματισμοί" προς άγραν και άλλων ψήφων. Μέχρι και Νομική στην Πάτρα ανακοίνωσαν!

Ας δούμε κάποια πράγματα που ίσως δε γνωρίζει ο πολύς κόσμος και φυσικά δεν ανέφερε ο πρωθυπουργός.

[1] Η Ελλάδα έχει ακολουθήσει εδώ και πολλά χρόνια το Γερμανικό σύστημα στην ανώτατη εκπαίδευση. Δηλαδή με πολυτεχνικές σχολές γεωπονικές και φαρμακευτικές 5ετούς διάρκειας σπουδών και Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (ΤΕΙ) διάρκειας  3.5 ετών + 1 εξάμηνο πρακτική, τα οποία αντιστοιχούν στα Γερμανικά Fachhochscule (Universities of Applied Sciences). Το σύστημα αυτό υιοθέτησαν και κάποιες άλλες χώρες όπως η Ελβετία, η Αυστρία και η Ελλάδα.
Μετά την συνθήκη της Bologna σχεδόν όλες οι χώρες ( και η Γερμανία και Αυστρία) παρέχουν πλέον μόνο Bachelor (3ετές) και μετά Master (2ετές) δηλαδή κατήργησαν τις 4ετείς, 5ετείς σπουδές και ειδικά καταργήθηκε το ΔΙΠΛΩΜΑ (Diplom Eng.) που έδιναν σε όσους τελείωναν πολυτεχνικές σχολές.
Εδώ στην Ελλάδα έχει αργήσει η πλήρης υιοθέτηση αυτού του συστήματος. Έτσι ακόμα όλες οι πολυτεχνικές σχολές έχουν 5ετή προγράμματα σπουδών και τα πτυχία λένε ακόμα πάνω "δίπλωμα".

[2] Τα Γερμανικά FH (Fachhochschulen ή Πανεπιστήμια Εφαρμοσμένων Επιστημών) δημιουργήθηκαν πριν 30 περίπου χρόνια και  έχουν γενικά πιο "πρακτικό προσανατολισμό" δηλαδή έχουν κατεύθυνση όχι τόσο πολύ προς την έρευνα αλλά τις εφαρμογές. Διαβάζουμε σε σχετικό άρθρο της Deutsche Welle: These schools differ from universities by focusing more heavily on teaching rather than research and by offering degrees tailored to specific jobs and industries.
Είναι ξεκάθαρο ότι υπάρχει διακριτός ρόλος των FH και των κλασικών πολυτεχνείων και Πανεπιστημίων. Φυσικά μετά τη διαδικασία της Bologna όλα τα ιδρύματα παρέχουν Bachelor και Master απλά τα FH είναι όπως είπαμε πιο προσανατολισμένα σε πρακτικές εφαρμογές, κάτι που και στην Ελλάδα ήταν κάπως έτσι.

Ας δούμε τώρα τι σχέση έχουν αυτά με τις εξαγγελίες της κυβέρνησης και τι αλλάζει. Το πιο πιθανό είναι να μην αλλάξει τίποτα εκτός από το όνομα. Σε μια χώρα που χρόνια έχει μανία με χαρτιά και τίτλους αυτό που ευχαριστεί όλους είναι ένας ωραίος τίτλος στο χαρτί και σίγουρα ο τίτλος "Πανεπιστήμιο" είναι πιο ωραίος. Υπάρχουν όμως αρκετά ζητήματα που περιμένουμε να δούμε όταν έχει δημοσιευτεί το νομοσχέδιο πως θα τα αντιμετωπίσει.

Η Αττική θα μείνει πλέον χωρίς ΤΕΙ δηλαδή χωρίς ανώτατα ακαδημαϊκά ιδρύματα που έχουν διακριτό ρόλο από αυτό των πανεπιστημίων. Τα ιδρύματα αυτά έχουν σχολές Ηλεκτρολόγων , Μηχανολόγων κλπ. Αυτές οι σχολές τι διάρκεια σπουδών θα έχουν πλέον; Θα γίνουν 5ετείς; Αν γίνουν έχει γίνει πρόβλεψη για αναβάθμιση των εργαστηρίων ,αύξηση των προϋπολογισμών, πρόσληψη καινούριων καθηγητών; Οι απόφοιτοι θα ακολουθούν τη διαδικασία των υπολοίπων (δηλαδή άδεια άσκησης από το ΤΕΕ κλπ) ; Οι πρακτικές θα καταργηθούν και θα γίνουν 3μηνες και όχι 6μηνες και υποχρεωτικές πια όπως είναι σε όλες τις σχολές πανεπιστημίων; Στους διαγωνισμούς δημοσίου θα καταργηθεί πλέον η κατηγορία ΤΕ ; Τι θα γίνει με όσους είναι σε αυτή την κατηγορία και δεν καλύπτονται από το νέο σύστημα; Έχει γίνει πρόβλεψη/μελέτη για την εισαγωγή ενός αρκετά μεγάλου αριθμού αποφοίτων σε ήδη υπάρχουσες κατηγορίες επαγγελματικών δικαιωμάτων; Αν τελικά δεν γίνουν 5ετείς οι σπουδές για τα τεχνολογικά τμήματα, τι θα ισχύει με τα πτυχία;
Και μια άλλη παράμετρος είναι η βαθολογική και οικονομική. Πολλά παιδιά που ζούνε στην Αττική αλλά δεν έχουν τόσο καλούς βαθμούς ώστε να περάσουν στο ΕΜΠ ή στο ΕΚΠΑ ή στο ΟΠΑ κατευθύνονται προς τα τεχνολογικά ιδρύματα. Τώρα πλέον που δεν θα υπάρχει διαφορά τι θα συμβεί με τις βάσεις; Πιθανότατα θα παρουσιάσουν μεγάλη αύξηση με αποτέλεσμα πολλά παιδιά να μην έχουν τη δυνατότητα να σπουδάσουν στον τόπο τους.

Γενικά υπάρχουν πολλά ερωτήματα και ο σχεδιασμός δεν πείθει καθόλου ότι είναι ολοκληρωμένος. Οδεύοντας σιγά σιγά προς εκλογές η κυβέρνηση προσπαθεί σε όλους τους τρόπους να προσελκύσει ψηφοφόρους και από ότι φαίνεται σε αυτή τη λογική εντάσσεται και αυτή η εξαγγελία.  Θα επανέλθουμε όταν έχουμε πλήρη στοιχεία για τις αναμενόμενες αλλαγές στην ανώτατη εκπαίδευση.