Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Διεθνή και εξωτερική πολιτική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Διεθνή και εξωτερική πολιτική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 2 Απριλίου 2018

Ποιες χώρες δεν έδιωξαν Ρώσους διπλωμάτες σε συμπαράσταση προς την Μ Βρετανία για την υπόθεση Σκρίπαλ;

Μετά την απόπειρα δολοφονίας του διπλού πράκτορα (κατασκόπου) Σκρίπαλ που οι Βρετανικές αρχές θεώρησαν με βεβαιότητα ότι ευθύνεται η Ρωσία, ακολούθησε ένα κύμα απελάσεων Ρώσων διπλωματών όχι μόνο από τη Μ. Βρετανία αλλά και από άλλες χώρες  μέλη του ΝΑΤΟ που δεν σχετίζονται καθόλου με την υπόθεση. 
Σύμφωνα με δημοσιεύματα του διεθνούς τύπου (πχ του CNBC εδώ) πάνω από 150 Ρώσοι διπλωμάτες έχουν απελαθεί από πολλές χώρες του ΝΑΤΟ και όχι μόνο.
Διαβάζουμε πιο αναλυτικά στην Washington Post ότι τουλάχιστον 28 χώρες έχουν συμφωνήσει να απελάσουν 150 διπλωμάτες Ρώσους "in a coordinated response to Russia’s use of a military-grade chemical weapon in an assassination attempt in Salisbury, a provincial English town" 
και συνεχίζει : "Δεν έχει ξανασυμβεί παρόμοιο γεγονός απέλασης διπλωματών τόσο μεγάλης κλίμακας από την εποχή του ψυχρού πολέμου"
Η συνέχεια έχει πολλές γελιότητες (για σοβαρή εφημερίδα) που δείχνει και πόσο ελεγχόμενα είναι τα Αμερικανικά mainstream ΜΜΕ. Όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να δει το σχετικό link, πάντως χοντρικά αυτό που λέει είναι ότι όποιος δεν έδιωξε διπλωμάτες είναι ακροδεξιοί που χρηματοδοτούνται-ελέγχονται από το Κρεμλίνο (έλεος!)
Η λογική των απελάσεων είναι αυτή της "συμπαράστασης" στην Μ. Βρετανία και "τιμωρίας" της "κακιάς¨ Ρωσίας. Και εντάξει είναι κατανοητό ότι εδώ και αρκετά χρόνια οι σχέσεις μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ-Μ. Βρετανίας έχουν ψυχρανθεί πολύ οπότε λογικό να υπάρχουν αντιδράσεις από αυτές τις δύο χώρες που θεωρούν υπεύθυνη τη Ρωσία , αλλά έχουμε και το εξής "κουφό", χώρες που όχι απλά δεν έχουν καμία σχέση με την υπόθεση αυτή αλλά και που έχουν  γενικά μικρό ρόλο στη συμμαχία να προσπαθούν να δείξουν ότι είναι αυτό που λέμε "βασιλικότεροι του βασιλέως". Επίσης και κάποιες χώρες που δεν είναι μέλη του ΝΑΤΟ αλλά μάλλον επιθυμούν να γίνουν έδιωξαν και αυτές διπλωμάτες.

Για παράδειγμα διαβάζουμε στη σχετική λίστα (από την εφημερίδα Washington Post) ότι η Αλβανία απέλασε 2 Ρώσους διπλωμάτες, η Κροατία απέλασε και αυτή ένα διπλωμάτη και η Ρουμανία επίσης καθώς και η... Μολδαβία! Να λείπει ο Μάης από τη Σαρακοστή, ε και τα Σκόπια απέλασαν Ρώσο διπλωμάτη (αναμένοντας το μεγάλο ναι της Ελλάδας για είσοδο στο ΝΑΤΟ το καλοκαίρι και φυσικά όλα τα media την αναφέρουν ως σκέτο Μακεδονία).

Ποιες χώρες όμως δεν ακολούθησαν τη γραμμή της απέλασης Ρώσων διπλωματών; Από χώρες του ΝΑΤΟ έχουμε την Ελλάδα , την Βουλγαρία, την Τουρκία, την Σλοβακία, την Σλοβενία και την Πορτογαλία
Από χώρες εκτός ΝΑΤΟ η Αυστρία και η Σερβία και η Νέα Ζηλανδία.

Θεωρούμε ότι καλώς έπραξε η Ελλάδα και δεν έδιωξε Ρώσους διπλωμάτες. Το επεισόδιο με τον Ρώσο διπλό κατάσκοπο είναι διμερές θέμα της Ρωσίας και της Μ. Βρετανίας και δεν έχει καμία δουλειά να εμπλακεί η Ελλάδα πόσο μάλλον όταν η Μ. Βρετανία ουδέποτε έχει πάρει το μέρος της χώρας μας σε οποιοδήποτε εθνικό ζήτημα εδώ και 40 χρόνια.
 






Κυριακή 25 Μαρτίου 2018

Εορτασμος της 25ης Μαρτίου στο λευκό οίκο + google doodle (2018 Greek Independence Day celebration in the White House)


Πρόκειται για μια "παράδοση" που κρατάει 32 χρόνια. Πρώτη φορά εορτάστηκε η 25η Μαρτίου στο λευκό οίκο επί προεδρίας Ronald Reagan to 1986. Όπως διαβάζουμε σε ρεπορτάζ της ομογενειακής εφημερίδας "National Herald" στην οργάνωση του πρώτου εορτασμού στο λευκό οίκο έπαιξαν καθοριστικό ρόλο οι: π. Alex Karloutsos, (επιφανής Ιερέας της Ελληνορθόδοξης κοινότητας  και βοηθός του Αρχιεπισκόπου Δημητρίου σήμερα)  Tom Korologos (δεύτερης γενιάς Ελληνοαμερικάνος διπλωμάτης)  και  Andy Manatos (πρώην υφυπουργός επί κυβερνήσεως Κάρτερ, επιχειρηματίας). Από τότε έχει καθιερωθεί ο εορτασμός και έχουν συμμετέχει όλοι οι πρόεδροι των ΗΠΑ (George H. W. Bush (ο πρεσβύτερος), Bill Clinton, George W. Bush, Barack Obama και ο Donald Trump). Στον εορτασμό συμμετέχουν φυσικά και διάφορα επιφανή μέλη της Ελληνοαμερικανικής κοινότητας, που σχεδόν πάντα εκπροσωπείται στην Αμερικανική κυβέρνηση, τόσο στους δημοκρατικούς όσο και στους ρεπουμπλικάνους. Στο βίντεο (από το επίσημο κανάλι του Λευκού Οίκου) ομιλεί ο πρόεδρος Trump και μετά ο Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος. O Αρχιεπίσκοπος ζήτησε τη στήριξη του προέδρου στα θέματα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, στην επίλυση του Κυπριακού καθώς και στην επίλυση του θέματος των Σκοπίων. O σεβ. κ. Δημήτριος έκλεισε την ομιλία με μια αφιέρωση από το βιβλίο των Αριθμών (Αριθμοί είναι το 4ο βιβλίο της Πεντατεύχου και ταυτόχρονα το 4ο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης, ως συνέχεια του Λευϊτικού):

 The Lord bless you and keep you; 
 the Lord make his face shine on you
 and be gracious to you;
 the Lord turn his face toward you
 and give you peace.

Από την πλευρά του ο Αμερικάνος πρόεδρος ανάφερε μεταξύ άλλων :

“After almost four centuries of foreign rule, brave Greek patriots fought to reclaim their freedom, their sovereignty, and their right of self-determination,”

“The Greek fight for independence enjoyed an outpouring of support throughout the western world.”
 
"All around us here in the United States, we see the profound influence of Greek culture, art, and philosophy,” 

“In the Federalist Papers our founding fathers consulted the wisdom of the ancient Greek city-states when writing our own Constitution.”

To 1987 o Reagan εξέδωσε  διακήρυξη (Proclamation 5623—Greek Independence Day: A National Day of Celebration of Greek and American Democracy, March 24, 1987) για την Ελληνική ημέρα ανεξαρτησίας : 

By the President of the United States of America
A Proclamation
Among Greece's most cherished and revered contributions to mankind are the ideals of freedom and democracy. Because these ideals have played a central role in the history of our Nation, it is most fitting that we observe a day in celebration of Greek independence and of our shared love of democracy.
One hundred and sixty-six years ago, inspired by the legacy of liberty and democracy left them by their ancestors, the Greek people began a long struggle in which they regained freedom. The same legacy has inspired many peoples throughout history. Those who framed our Declaration of Independence, and the Constitution whose bicentennial we celebrate this year, drew upon the political and philosophical experience of the ancient Greeks and their followers through the centuries.
By joining in the independence celebration of the Greek people, we pay special tribute to the democratic values that we in the United States, together with our friends and allies such as Greece, are committed to defend.
The Congress, by Public Law 99-532, has designated March 25, 1987, as "Greek Independence Day: A National Day of Celebration of Greek and American Democracy" and has authorized and requested the President to issue a proclamation in observance of this event.
Now, Therefore, I, Ronald Reagan, President of the United States of America, do hereby proclaim March 25, 1987, as Greek Independence Day: A National Day of Celebration of Greek and American Democracy, and I urge all Americans to join in appropriate ceremonies and activities to salute the Greek people and Greek independence.
In Witness Whereof I have hereunto set my hand this twenty-fourth day of March, in the year of our Lord nineteen hundred and eighty-seven, and of the Independence of the United States of America the two hundred and eleventh.
Ronald Reagan

Το γεγονός του εορτασμού καλύφθηκε και από μεγάλα τηλεοπτικά δίκτυα όπως το NBC και το ABC :
NBC news coverage of President Donald Trump hosts Greek Independence Day Celebration 

Και η Google σήμερα αφιέρωσε το "doodle" της στην επέτειο του 21. Doodle είναι ένα ειδικό γραφικό θέμα (παραλλαγή του λογότυπου της εταιρείας Google) της ιστοσελίδας αναζήτησης, που προσαρμόζεται κάθε μέρα ανάλογα με κάποιο γεγονός ιστορικό ή για να τιμηθεί κάποια επιφανής προσωπικότητα ή κάποιο άλλο ιδιαίτερο γεγονός.

Σάββατο 24 Μαρτίου 2018

Ο πρώην γεν. γραμματέας του ΝΑΤΟ αναμένει εμπλοκή της Ρωσίας στις ευρωβουλευτικές εκλογές του 2019


Στο video παρουσιάζεται ένα μέρος της συνέντευξης του  πρώην γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ στον Georgi Gotev στο  EURACTIV event on the Eastern Partnership.
Επίσης είχαμε και δηλώσεις στο CNBC, κάντε click εδώ.
O πρώην γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ (2009-2014) Anders Fogh Rasmussen (και νυν πρόεδρος της δικής του συμβουλευτικής εταιρείας Rasmussen global)  δήλωσε τα εξής μεταξύ άλλων:
  • Η Ρωσία θα προσπαθήσει να επηρεάσει τις βουλευτικές εκλογές σε διάφορες χώρες του ΝΑΤΟ τα επόμενα 2 χρόνια (συμπεραλαμβανομένης της Ελλάδας).  Όπως αναφέρει το Αμερικανικό δίκτυο : "I expect the Russians to meddle in the upcoming European parliament elections in spring 2019," Rasmussen told CNBC. Rasmussen said that between now and the U.S. presidential election in 2020, there are 20 elections to be held in NATO and EU countries and that Russian officials "would do all that they can" to influence their outcome.
  • Θεωρεί ότι οι υπάρχουσες κυρώσεις έχουν ήδη "πληγώσει" τη Ρωσία  και τ τάσσεται υπέρ της επιβολής και νέων κυρώσεων και μάλιστα λέει χαρακτηριστικά "The only language that is understood by president Putin is the language of power"
  • Ζήτησε την απόλυτη συμπαράσταση όλων των μελών του ΝΑΤΟ στην Μεγάλη Βρετανία, όχι μόνο με λόγια αλλά και με έργα,  στο θέμα της απόπειρας δολοφονίας του Sergei Skripal για το οποίο η ίδια η Βρετανίδα πρωθυπουργός κ. May δήλωσε ότι υπεύθυνη είναι η Ρωσία (η Ρωσία βέβαια έχει αρνηθεί τις κατηγορίες).
Υπενθύμιση: Ο κ. Σκρίπαλ ήταν πρώην στρατιωτικός και υπηρετούσε στη Ρωσική στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών. Ακολούθησε μια κλασική πορεία κατασκόπου με μεταθέσεις σε διάφορες χώρες. Κάποια στιγμή πρέπει να ενεπλάκει με άλλες υπηρεσίες (μ. Βρετανίας Μ16 από ότι είναι γνωστό σύμφωνα με τις κατηγορίες)  και το 2004 συννελήφθη με την κατηγορία της κατασκοπίας στη Ρωσία. Καταδικάστηκε σε πολυετή κάθειρξη και τελικά σε κάποια ανταλλαγή κατασκόπων το 2010 μπόρεσε και πήγε στη Μεγάλη Βρετανία όπου και έμενε μέχρι σήμερα. Είχε πάρει τη Βρετανική υπηκοότητα.  Στις 4 Μαρτίου 2018 δηλητηριάστηκε από ένα ισχυρό νευροτοξικό παράγοντα (σύμφωνα με ανακοίνωση των Βρετανικών υπηρεσιών ήταν ο νευροτοξικός παράγοντας Novichok) και μέχρι σήμερα είναι στην εντατική (μαζί με την κόρη του που επίσης δηλητηριάστηκε). Ας ευχηθούμε περαστικά τόσο σε αυτόν όσο και την κόρη του.
Ένα σχετικά αναλυτικό άρθρο για το θέμα του Σκρίπαλ μπορείτε να διαβάσετε στην εφημερίδα Independent όπου αναφέρονται και άλλα πιθανά σενάρια.
Στην άλλη πλευρά σε συνέντευξη στο RT ο εκπρόσωπος τύπου του προέδρου Putin , Dmitry Peskov , δήλωσε : "He was handed in to Britain as a result of an exchange. So, why should Russia hand in a man that is of any importance or that is of any value? It’s unimaginable. If he’s handed in – so Russia quits with him. He’s of zero value or zero importance,” Επιπλέον είπε "Skripal should be called “British spy” as he worked for the MI6 intelligence agency. “He is a Russian citizen, but he is not a Russian spy”

Τετάρτη 21 Μαρτίου 2018

Αντιρωσικό παραλήρημα ενάμιση χρόνο μετά την εκλογή Trump


Πριν ενάμιση περίπου χρόνο οι εκλογές στις ΗΠΑ ανέδειξαν νέο πρόεδρο. Μετά από μια 8ετία αποχώρησε ο κ. Obama και τον διαδέχτηκε ο κ. Trump. Στην εκλογική αυτή αναμέτρηση ο αντίπαλος του Τραμπ ήταν όπως όλοι γνωρίζουμε η σύζυγος του πρώην προέδρου Κλιντον και υπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ για αρκετό διάστημα, η κυρία Χίλαρι Κλίντον
Η συντριπτική πλειοψηφία των μεγάλων MME τάχθηκε από την αρχή της προεκλογικής διαδικασίας υπέρ της κυρίας Κλίντον. Τεράστιοι όμιλοι τηλεοπτικών καναλιών, εφημερίδων, ιστοσελίδων, οργανισμών κλπ συστηματικά εξέφραζαν την άμμετρη υποστήριξή τους στο πρόσωπο της κ. Κλίντον, ενώ το ίδιο συστηματικά φρόντιζαν να αποδομούν το προφίλ του κ. Τραμπ μέσω της τεράστιας επιρροής τους. Και μιλάμε για παγκόσμια επιρροή, όχι μόνο στην Αμερική. Στην Ελλάδα για παράδειγμα πλην ελαχίστων εξαιρέσεων προβαλλόταν η κ. Κλίντον ενώ ο Τραμπ παρουσιαζόταν με τον χειρότερο τρόπο και με απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς. Οι χαρακτηρισμοί ποικίλαν, από "γραφικός" και "γελοίος" μέχρι "ρατσιστής" και "ακροδεξιός".
Επιπλέον ο κρατικός μηχανισμός όπως το FBI (μετά από μια 8ετία των δημοκρατικών) ήταν σαφώς θετικά διακείμενος προς την κ. Κλίντον.
Το αποτέλεσμα δεν ήταν αναμενόμενο για όλους τους υποστηρικτές της κ. Κλίντον.
Στην εικόνα από τη wikipedia βλέπουμε τα αποτελέσματα. Το επιχείρημα ότι η κ. Κλίντον είχε περισσότερους σε απόλυτο αριθμό ψηφοφόρους (λεγόμενη popular vote) δεν ευσταθεί γιατί η Αμερική έχει ένα πολύπλοκο και αρκετά διαφορετικό από το δικό μας εκλογικό σύστημα όπου σημασία έχουν οι κερδισμένες πολιτείες και όχι ο απόλυτος αριθμός ψήφων. Η Καλιφόρνια ας πούμε που έχει 40 εκατομμύρια πληθυσμό πάντα κερδίζεται από το Δημοκρατικό υποψήφιο διαχρονικά.

Ξεκίνησε λοιπόν άμεσα μια τεράστια πραγματικά εκστρατεία αποδόμησης της εκλογικής νίκης των ρεπουμπλικάνων.  
Το κύριο επιχείρημα που χρησιμοποιήθηκε ήταν ότι υπήρξε Ρωσικός δάκτυλος και ότι οι εκλογές χάθηκαν επειδή χιλιάδες ή εκατομμύρια ατόμων επηρέασαν μέσω κοινωνικών δικτύων και μέσω χρήσης του διαδικτύου το εκλογικό σώμα ώστε να μην ψηφίσει την κυρία Κλίντον και να ψηφίσει τον κ. Τράμπ.
Φυσικά το κύριο όπλο πίσω από αυτή την εκστρατεία ήταν και παραμένει η μεγάλη πλειοψηφία των λεγόμενων "mainstream media" (παγκόσμια) αλλά και οποιοσδήποτε έχει θέση κλειδί στο λεγόμενο "βαθύ κράτος" των ΗΠΑ ή ακόμα και γίγαντες της τεχνολογίες και της πληροφορικής όπως το Facebook και η Google.
Ποτέ άλλοτε στην εκλογική ιστορία των ΗΠΑ δεν έχει πολεμηθεί η εκλογή ενός προέδρου τόσο πολύ όπως η εκλογή του Τραμπ και ποτέ άλλοτε δεν έχει γίνει προσπάθεια να υποτιμηθεί τόσο πολύ η ψήφος του Αμερικανικού λαού ώστε να θεωρηθεί ότι ο μόνος λόγος που ψήφισε τραμπ ήταν επειδή επηρεάστηκε από τα λεγόμενα "russian trolls" του διαδικτύου και όχι γιατί δεν ήθελαν την κ. Κλίντον (κυρίως) ή ήθελαν τον κ. Τραμπ.

Η ανάλυση της όλης ιστορίας απαιτεί ολόκληρο βιβλίο και προφανώς δε μπορεί να γίνει εδώ. Κάποιες επισημάνσεις όμως μπορούν να γίνουν.

Ο κ. Ομπάμα και η κ. Κλίντον ως υπουργός εξωτερικών αλλά και ως υποψήφια πρόεδρος είχαν κλιμακώσει την αντιπαράθεση με τη Ρωσία τόσο με το θέμα της Ουκρανίας όσο και με το θέμα της Συρίας. Σε τέτοιο βαθμό που λίγους μήνες πριν τις εκλογές η κ. Τrump να αναφέρει σε ομιλία του ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι το "global warming" αλλά το "nuclear warming" διαβλέποντας ότι η κλιμάκωση της έντασης με μια πυρηνική υπερδύναμη όπως η Ρωσία μπορεί να έχει (προφανώς) καταστροφικά απότελέσματα για όλο τον πλανήτη.
Διαβάζουμε σε άρθρο της Washington Post (3/11/2016)  ότι η κ. Κλιντον λίγο πριν αποχωρήσει από τη θέση της ως υπουργός εξωτερικών είπε στον Ομπάμα:
Don’t appear too eager to work together,” Clinton urged President Obama, according to her recollection of the note in her 2014 memoir. “Don’t flatter Putin with high-level attention. Decline his invitation for a presidential summit.” Η κ. Κλίντον γενικά είχε τα τελευταία χρόνια ακολουθήσει πολύ σκληρή στάση απέναντι στη Ρωσία και συνεχώς αποδυνάμωνε τις όποιες καλές κινήσεις είχαν γίνει στο παρελθόν.

Σε αντίθεση με την κ. Κλίντον ο Τραμπ είχε εκφραστεί πιο "ουδέτερα" και χωρίς να ρίχνει λάδι στη φωτιά αποφεύγοντας βαρείς χαρακτηρισμούς ενώ είχε αφήσει ανοικτό το ενδεχόμενο συνάντησης με τον Πούτιν και ενδιαφέρον να τον γνωρίσει. Επιπλέον ο κ. Τραμπ ως ρεπουμπλικάνος πρόεδρος ο οποίος δεν ανήκει στην ομάδα των λεγόμενων "neocons/ neoconservatives" είχε κάποια διαφορετική στάση σε κάποια ζητήματα ειδικά εξωτερικής πολιτικής αλλά και εσωτερικών θεμάτων.
Έτσι απέναντί του είχε όχι μόνο όλο το σύστημα που είχε χτίσει ο Ομπάμα και η κ. Κλίντον αλλά και όλο το σύστημα εντός του κομματος των Ρεπουμπλικάνων που στα θέματα της Ρωσίας-Συρίας-Ουκρανίας είχαν θέσεις ταυτόσημες με αυτές της κ. Κλίντον.  Σταδιακά βέβαια και μετά την εκλογή του και ο κ. Τραμπ (υπό την πίεση πολλών παραγόντων)  έχει διολισθήσει σε παρόμοια γραμμή με τους προκατόχους του και μάλιστα αν ισχύουν αυτά που γράφονται τελευταία σκληροί κύκλοι εντός του πενταγώνου ετοιμάζουν μέχρι και επίθεση σε Ρωσικές βάσεις στη Συρία δημιουργώντας αυξημένη πιθανότητα για μια παγκοσμίων διαστάσεων σύρραξη.

Να βάλουμε εδώ και μια άλλη παράμετρο, την ιδεολογική. Η Αμερική είναι μια χώρα σε μεγάλο βαθμό διχασμένη, με τα παράλια και τις βόρειες πολιτείες να ανήκουν στο φάσμα των "δημοκρατικών/ liberals" και η ενδοχώρα και ο νότος να ανήκει στο φάσμα των "συντηρητικών/ρεπουμπλικάνων". Ο Τραμπ (όπως και αρκετοί άλλοι Ρεπουμπλικάνοι πρόεδροι) φυσικά είχαν στήριξη από τα τμήματα αυτά της κοινωνίας μεταξύ των οποίων είναι και οι διάφορες προτεσταντικές (και όχι μόνο) εκκλησίες. Από τη στιγμή που εκπροσωπεί τη φωνή όλων όσων  εναντιώνονται στην "λιμπεραλιστική ισοπέδωση" της κοινωνίας (βλπ. εκτρώσεις, θέματα LGBT, παιδεία, παγκοσμιοποίηση, ανεξέλεγκτη μετανάστευση, κλπ) είναι λογικό όσοι θεωρούν πως είναι κοντά ιδεολογικά να στηρίξουν τον  Τραμπ (ανεξάρτητα αν ο ίδιος ως επιχειρηματίας ήταν υποστηρικτής όλων αυτών για αρκετά χρόνια). 
Ο πρόεδρος Πούτιν, παρότι η Ρωσία είναι μια αρκετά μεγάλη και πολυπολιτισμική χώρα (10-20% μουσουλμανικός πληθυσμός, η Μόσχα έχει ολοκαίνουριο τζαμί χωρητικότητας 10 χιλιάδων πιστών)  έχει δείξει ξεκάθαρα την υποστήριξή του στις αξίες της ορθόδοξης εκκλησίας της Ρωσίας και έχει νομοθετήσει αρκετές φορές υποστηρικτικά ενισχύοντας τη Χριστιανική πίστη. Έτσι βλέπουμε ότι στα θέματα για παράδειγμα των εκτρώσεων και των LGBT ακολουθεί μια διαφορετική πολιτική από ότι οι ΗΠΑ. Κατά καιρούς έχει δεχθεί μεγάλη κριτική από δυτικά mainstream media (τα ίδια τα οποία υποστήριξαν την κ. Κλίντον και το υποτιθέμενο σκάνδαλο με τη ρωσική εμπλοκή) για τα δικαιώματα των LGBT κλπ. Στις πρόσφατες εκλογές επανεξελέγει (απουσία σοβαρών αντιπάλων) με το εκπληκτικό ποσοστό 77% !!
  
Μια απλή αναζήτηση στο δίκτυο θα βγάλει χιλιάδες κυριολεκτικά άρθρα και αναλύσεις για την "Ρωσική εμπλοκή" στις Αμερικανικές εκλογές. Προβληματίζει πάντως κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο και ανεξάρτητα ιδεολογικών καταβολών, γιατί τόσο πολύ "ψύχωση" με τη Ρωσία;
 

Κάποιες ενδιαφέρουσες αναφορές

Τετάρτη 28 Φεβρουαρίου 2018

Επίσκεψη του Jean-Claude Juncker στα Σκόπια

Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Juncker περιοδεύει τις τελευταίες μέρες στα δυτικά Βαλκάνια. Κατά την επίσκεψη του στα Σκόπια δόθηκε συνέντευξη τύπου στην οποία απέφυγε να χρησιμοποιήσει τον όρο "Μακεδονία" πράγμα που δεν απέφυγε πριν λίγες μέρες όταν είχε συνάντηση με τον κ. Ζάεφ και τον υπεύθυνο της Ένωσης για τη διεύρυνση.  Παραθέτουμε το σχετικό βίντεο:


Όμως ο κ. Juncker έδωσε μια μικρή συνέντευξη και στον δημοσιογράφο της Deutsche Welle κ. Lars Scholtyssyk στα Γερμανικά :

Deutsche Welle: Herr Juncker, in den Ländern des Westbalkans - Serbien, Montenegro, Mazedonien, Albanien, Bosnien/Herzegowina und dem Kosovo - ist die Hoffnung groß, dass sie in absehbarer Zeit der EU beitreten können. Wann werden diese Länder so weit sein?
Jean-Claude Juncker: Ich habe zum Beispiel in Mazedonien, FYROM (Former Yugoslav Republic of Macedonia), wie man das im bürokratischen Jargon nennt, festgestellt, dass die Mazedonier erhebliche Fortschritte in Richtung Europa machen. Aber ich habe niemandem ein Beitrittsdatum versprochen.....
.... Das hat man in Mazedonien verstanden, in Albanien ein bisschen weniger, aber Albanien befindet sich ja auch noch nicht in Verhandlungen. Wir werden in April unsere Empfehlungen diesbezüglich machen, aber wie diese Empfehlungen ausfallen werden, kann ich aus heutiger Sicht nicht voraussagen. Denn es müssen noch Substanzfortschritte gemacht werden. Das werden wir bis April prüfen müssen.

Δεν θα πρέπει να μας ξενίζει η αναφορά του κ. Juncker, μιας και στα Γερμανικά μέσα ενημέρωσης σπάνια γίνεται χρήση του όρου FYROM. Εδώ και 20 και πλέον χρόνια χρησιμοποιείται ο όρος σκέτο "Μακεδονία" σχεδόν από όλα τα media στη Γερμανία. Η αναφορά λοιπόν του κύριου Juncker θα πρέπει να ερμηνεύεται υπό αυτό το πλαίσιο.